The platforms for Islamic excellence in governance in three paradigms

Document Type : reserch

Authors

1 استادیار گروه معارف اسلامی دانشگاه کاشان، کاشان، ایران

2 Associate Professor, Department of Politics, Islamic Systems Research Institute, Islamic Culture and Thought Research Institute

Abstract

Islamic governance, as an institutional process for exercising power and public management in the context of the political system, requires a comparative analysis of the fundamental paradigms of legitimacy and efficiency. This study examines three paradigms of the political system: the traditional system of the Ummah and Imamate, the modern system of the nation-state, and the integrated model of the Imamate and the nation based on religious democracy of the Islamic Republic of Iran. Using the qualitative content analysis method and a paradigmatic comparative approach, the theoretical foundations, indicators, and functions of each model have been examined with an emphasis on the ontological differences of divine and national legitimacy, and the practical challenges of maintaining a balance between legitimacy and efficiency. The results show that each paradigm, with its own advantages and limitations, highlights the need to pay attention to the contexts of the political system in understanding Islamic governance. The Ummah and Imamate system emphasizes divine legitimacy and divine leadership, while the nation-state system, relying on social contract and national sovereignty, distances itself from divine legitimacy and faces a legitimacy crisis in the long term. The Imamate and Nation model, by combining two sources of legitimacy, poses the challenge of maintaining a balance between fixed religious principles and rational-modern requirements, the success of which lies in the ability to realize religious democracy and the effectiveness of policies. By presenting a threefold theoretical framework, this research has made it possible to reexamine the foundations of Islamic governance.

Keywords

Main Subjects


امام خمینی، روح‌الله (۱۳۷۸). صحیفه امام؛ مجموعه آثار امام خمینی(ره)، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(ره).
ابطحی، سید مصطفی؛ آرایش، حسن و سالاری سردری، فرضعلی (1397). بررسی و تبیین حکمرانی شایسته در رویکرد حکمرانی نظام جمهوری اسلامی ایران، راهبرد سیاسی، 2(2).
ابن ابی جمهور احسائی، محمد بن زین‌الدین (۱۴۰۵ق). عوالی اللآلی العزیزیة فی الأحادیث الدینیة. تحقیق: مجتبی عراقی، قم: دار سیدالشهداء للنشر.
ابن خلدون، عبدالرحمن (۱۳۷۵). المقدمه، ترجمۀ محمد پروین گنابادی، چ 8، تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی.
اسمیت، آنتونی دی (۱۳۷۵). هویت ملی، ترجمۀ عبدالرضا هوشنگ مهدوی، تهران: شرکت کتاب‌های جیبی (وابسته به امیرکبیر).
بشیریه، حسین (۱۳۸۰). آموزش دانش سیاسی، تهران: نشر نگاه معاصر.
بشیریه، حسین (۱۳۸۳). جامعه‌شناسی سیاسی، تهران: نشر نی.
بهادری جهرمی، علی و فتاحی زفرقندی، علی (۱۴۰۳). اصول حکمرانی در حکومت اسلامی، تهران: پژوهشکده شورای نگهبان.
تفتازانی، سعدالدین مسعود بن عمر (۱۳۷۹). شرح المقاصد، تحقیق: عبدالرحمن عمیره، بیروت: عالم الکتب.
جمعی از نویسندگان (۱۴۰۰). مجموعه مقالات برگزیدۀ اولین همایش ملی حکمرانی اسلامی، ج1، تهران: دانشگاه عالی دفاع ملی.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۹الف). حق و تکلیف در اسلام، قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۷۹ب). ولایت فقیه: ولایت، فقاهت و عدالت، قم: نشر اسراء.
جوادی آملی، عبدالله (۱۳۸۵). ولایت فقیه: ولایت، فقاهت و عدالت، قم: نشر اسراء.
دادگر، یدالله و تیمور رحمانی (۱۳۸۰). مبانی و اصول علم اقتصاد، قم: بوستان کتاب.
دوهیت، رابرت و کاتالینیو، دانیل (۲۰۰۳). حکمرانی و کارآمدی، نیویورک: انتشارات دانشگاه کلمبیا.
روسو، ژان ژاک (۱۷۶۲). قرارداد اجتماعی، ترجمۀ غلامحسین زیرک زاده، تهران: ناشر.
رولز، جان (۱۹۷۱). نظریه عدالت، کمبریج: انتشارات دانشگاه هاروارد.
سریع‌القلم، محمود (۱۳۸۹). عقلانیت و توسعه‌یافتگی ایران، تهران: انتشارات فرزان روز.
شهید ثانی، زین‌الدین بن علی (1375). الروضة البهیة فی شرح اللمعة الدمشقیة، ج2، قم: مؤسسة الهادی.
شیخ مفید، محمد بن محمد (۱۳۷۱ش). النکت الاعتقادیه، تحقیق: محمدتقی دانش‌پژوه، قم: کنگره جهانی شیخ مفید.
طباطبایی، سید جواد (۱۳۷۲). مقدمه‌ای بر نظریه انحطاط ایران، تهران: نشر نگاه.
فتاحی زفرقندی، علی و بهادری جهرمی، علی (۱۳۹۳). مردم و حکومت اسلامی، تهران: پژوهشکده شورای نگهبان.
فیرحی، داود (۱۳۸۴). نظام سیاسی و دولت در اسلام، تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم انسانی دانشگاه‌ها (سمت).
قاضی، ابوالفضل (۱۳۷۹). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، ج1، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران (۱۳۹۷). تهیه و تنظیم: محمد فتحی و کاظم کوهی اصفهانی، تهران: پژوهشکده شورای نگهبان.
قوام، سید عبدالعلی (۱۳۸۲). سیاست‌های مقایسه‌ای، چ 5، تهران: انتشارات سمت.
کوهن، توماس‌ اس (1388)، ساختار انقلاب‌های علمی، ترجمۀ عباس عباس طاهری، تهران: انتشارات قصه.
قاضی، ابوالفضل (۱۳۷۹). حقوق اساسی و نهادهای سیاسی، ج1، تهران: انتشارات دانشگاه تهران.
گیدنز، آنتونی (۲۰۰۸). جامعه‌شناسی، ترجمۀ منوچهر صبوری، تهران: نشر نی.
الماوردی، علی بن محمد (۱۴۲۸ق). الأحکام السلطانیة و الولایات الدینیه، بیروت: دارالکتب العلمیة.
مجلسی، محمدباقر (1403ق). بحارالأنوار، بیروت: دار إحیاء التراث العربی.
مرکز مطالعات و پاسخ‌گویی به شبهات حوزه (۱۴۰۳). حکمرانی اسلامی: مجموعه مقالات پاسخ به شبهات حکمرانی اسلامی، قم: مرکز مدیریت حوزه علمیه قم.
مصباح یزدی، محمدتقی (۱۳۸۵). نظریه سیاسی اسلام، قم: مؤسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
مطهری، مرتضی (۱۳۵۲). عدل الهی، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۷۸). پیرامون جمهوری اسلامی، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۰الف). نبرد حق و باطل، چ 19، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۰ب). نکاتی دربارۀ عدالت و حق، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی. (۱۳۸۰ج). ده گفتار، تهران: انتشارات صدرا.
مطهری، مرتضی (۱۳۸۴). ولاءها و ولایت‌ها، تهران: صدرا.
منتسکیو، شارل دو سکوندا (۱۳۷۰). روح القوانین، ترجمه علی اکبر مهتدی، تهران: انتشارات امیرکبیر.
منتظری، حسینعلی (۱۳۸۴). دراسات فی ولایة الفقیه و فقه الدولة الإسلامیة، قم: مرکز جهانی علوم اسلامی.
ناصحی، فیروز. (۱۳۷۸). جایگاه قدرت و حکومت در اندیشه سیاسی، تهران: مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی.
ناصحی، مصطفی (۱۳۷۸). تفکیک قوا و ولایت فقیه، قم: دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، مرکز انتشارات.
وبر، ماکس (۱۹۶۸). اقتصاد و جامعه. ترجمۀ گونتر و روچ، نیویورک: دانشگاه کالیفرنیا.
هابرماس، یورگن (۱۳۸۰). بحران مشروعیت، ترجمه هوشنگ پرخیده. تهران: نشر گام نو.
هابرماس، یورگن (۱۹۷۵). بحران مشروعیت، ترجمۀ جهانگیر معینی علمداری، تهران: انتشارت گام نو.
هابز، توماس (۱۳۸۰). لویاتان. ترجمه حسین بشیریه، تهران: نشر نی.
هانتینگتون، ساموئل پی. (۱۹۹۶). برخورد تمدن‌ها و بازسازی نظم جهانی، نیویورک: سیمون و شوستر.